کورش‌نامه
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
بر دل زِ بیمِ عقل نه بند است بعد از این واعظ چه جایِ وعده و پند است بعد از این؟ سور و سرور و عیش و خوشی، روز روزِ ماست «غم» خود در این میانه نژند است بعد از این ناگاه رویِ دیگرِ سکه شد آشکار از هر طرف روانه کمند است بعد از این صد تازیانه میرسد از هر طرف چرا؟ بی‌رحمِ خشمگین گله‌مند است بعد از این کیهان امید و عشق چو در نطفه کشته شد مضمونِ ما چرند و پرند است بعد از این محمدامین خسروی دهدزی - 1398.06.21
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
پیرِ خردمند چه خوش گفت دوشپند زِ پاکانِ هنرور نیوشیا به رهت یکدل و مردانه رویا به تنت جامهیِ مردان نپوشبا متکبر به تکبر بنازبا متواضع به تواضع بکوشدید خطایِ تو و پوشید دوستهیچ ندیدی عجب است این خروشادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
خرد کجا رسد اینجا زِ رویِ کبر و جسارتچه عمقِ جهل و چه اوجِ خرد، یکیست اسارتاگر غریق به جهلی، تو و حریقِ رذالتوگر قریب به علمی، تو و فریبِ عبارتزبانِ علم عبارت، زبانِ عرف اشارتزبانِ عشق ورایِ عبارت اسادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
بر دل زِ بیمِ عقل نه بند است بعد از اینواعظ چه جایِ وعده و پند است بعد از این؟سور و سرور و عیش و خوشی، روز روزِ ماست«غم» خود در این میانه نژند است بعد از اینناگاه رویِ دیگرِ سکه شد آشکاراز هر طرف روانادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
این جان که به جویِ عمر جاریستپیوسته قرینِ بیقراریستحالاتِ بشر پر از تَغَیُراوضاعِ زمانه انزجاریستجز عشق و محبت و نکوییباقی همه از سیاهکاریستآوازهیِ هرکس از تبار استآوازهیِ ما زِ بیتباریستاز ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
عیدِ دیگر آمد و باری دگر ما دربهدرمفلس و درویش و مسکین نیز دارا دربهدرخودروِ ملی بهایش تا ثریا سر کشیدمن کجا رفتن کجا تا آن ثریا دربهدرپسته و آجیل و مرغ و گوشت هم افسانه شددر پیِ کاهیم و یونجه یا چادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
ای دوست چه جویی زِ جنونِ دلم امروز؟چون اسبِ اَمَل رفته فرو در گِلم امروزبسیار از این رشته به آن رشته پریدمجز هیچ نماندهست ولی حاصلم امروزدر تجربه و دانش و کردار صد افسوسناپخته و ناکامل و ناقابلم امروادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
تا یک نظر به مهر به حالم نظاره کردصدها هزار مسئله را زود چاره کردیک دم نبود لذت و عمری چنان گذشتعمری به لذت است چو یک دم اشاره کرداوراق را سیاه نمودم چو نامهاماوراق و نامه را زِ کرم پارهپاره کرددر گادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
غم نوحهگریست در عزایِ غمِ من
عالم متحیریست در عالمِ من
افلاک به خواریِ زمین میگرید
چون همتِ بالا و توانِ کمِ من
محمد امین خسروی دهدزی (کیهان) - 1398.01.18
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
در رهِ کج پام چرا دادهای؟در چَهِ لج جام چرا دادهای؟شادیِ آن وصل گرفتی که هیچاین همه غمهام چرا دادهای؟جز زِ تو از هرچه که در عالم استوحشت و پروام چرا دادهای؟طاقت و نیرو که ندادی مراهمتِ بالام چرا ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
کسی که وقتِ هجومِ غمِ تو عایق نیستاگرچه عاشقِ اویی، به عشق لایق نیستبه ظاهر آدمیای کو از عشق بوی نبردیقین بدان که از او پستتر خلایق نیستبه بوستان گذری کردم و نه جز خار استدگر اثر زِ گلِ نرگس و شقایقادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
من ایران زمینم که آماجِ کینمولی استوار و متین و وزینمچو دنیاست ویرانه خود گنجِ آنمچو دنیاست انگشتر آن را نگینممنم شورِ آرش، منم شهرِ کورشدیار و سرایِ سرانِ گزینماگر صلح... سبزم، چو صبحِ سپیدماگر جنگ..ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
از پردهیِ وهم درگذر، نیک نگر
پالوده و بیغرض نگر، نیک نگر
دریایِ دل است همچو آیینهیِ صاف
صد جلوه کند به صد نظر، نیک نگر
محمد امین خسروی دهدزی (کیهان) - 1398.02.06
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش
تضمین غزل زیبای عطار جهان چون بختِ من تاریک بی توتنم چون مویِ تو باریک بی توسروشِ مرگ شد نزدیک بی تو«هزاران درد دارم ليک بی تو»«ندارد دردِ من درمان کجايی؟» برای دیدن متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید.ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: سپیده پارسامنش